Al in een eerder stadium hadden we besloten om de Jeep aankomende winter te verkopen, danwel in te ruilen. Het ideaalbeeld is toch wel een auto met een trekhaak erop en een eigen (paarden)trailer te kopen zodat we niet meer afhankelijk zijn om met de vrachtwagen van de manege mee te gaan naar concoursen maar gewoon ons eigen plan te kunnen trekken.
Veel mitsen en maren op de weg, althans op de trailerweg want ik heb geen E-rijbewijs en dus zit je te hannessen met wat mag wel en wat mag niet aan gewicht op alleen een B-rijbewijs. Er zijn mogelijkheden maar het is allemaal razend ingewikkeld dus ik zal jullie de Franse regelgeving besparen. We schoven het nog allemaal wat vooruit want de Jeep is nog ok en het is nog geen winter.
Koffiedrinkend bij vriendin José hoorde ik dat zij hun auto gingen inleveren na 3 jaar lease. Nu heb ik deze auto altijd helemaal gaaf gevonden en was ik al aan het kijken voor ook zo eentje (Nissan Pathfinder Ultimate). Patrick (José's man) had al een andere auto gekocht (Jeep ! haha) en dus gaat deze eruit. Ik verslikte me bijkans in de koffie en meteen ging ik in de 'active-mode'.
Ik had een paar dagen want Patrick moest voor een bepaalde tijd zeggen of hij hem overnam of niet (en heeft zelfs al gezegd dat hij hem niet overneemt). De daaropvolgende dagen veel op internet doorgebracht. Prijzen van soortgelijke auto's vergeleken en natuurlijk dé hamvraag : kan er een trailer achter die volstaat met rijbewijs B.
Tijdens een feestje op zaterdagavond waar ik het onderwerp bij de Franse kenners ter sprake bracht, kwam het teleurstellende bericht dat dat niet ging lukken. Het maximale draaggewicht van de Pathfinder is zo zwaar (2880 kg, en daar kijkt men naar, niet hoe zwaar de auto bij controle op dat moment daadwerkelijk is) dat je onmogelijk met een volle trailer onder de 3500 kg blijft. Wat een teleurstelling. Langzaam reed de Pathfinder uit mijn dromen......(aiai, dat klinkt wel héél dramatisch, maar het staat wel heel literair :)).
Kijkend naar wat dan de mogelijkheden waren, kwamen we uit bij normale personenwagens of kleine suv-tjes. Het was wikken en wegen. Uiteindelijk kwamen we tot de conclusie dat het toch wel bizar zou zijn om de keuze van je auto af te laten hangen door de trailer die je "af en toe" gebruikt omdat je normaalgesproken nooit zo'n auto had gekocht.
Dus wat rest ? Juist ! Rijbewijs E halen. Daar had ik natuurlijk al eerder aan gedacht maar.........in Frankrijk moet je dan ook het schriftelijk examen afleggen (dat je ook voor rijbewijs B aflegt) en mijn algemene kennis van Frans is ok maar dit soort details is toch echt andere koek. Nog een mogelijkheid is me in te schrijven in Nederland, mijn Franse rijbewijs om te wisselen voor Nederlandse, rijexamen doen in Nederland en met rijbewijs B/E weer uitschrijven in Nederland en lekker hier gaan rijden. Nogal omslachtig en het is de vraag of het lukt, want ook in Nederland zijn ze niet gek en zijn er weer allerlei regels waaraan je voldaan moet hebben (zoals bijv. dat je minimaal 180 dagen voorafgaand aan het verkrijgen van je rijbewijs in Nederland moet zijn ingeschreven anders MAG de Gemeente verstrekking van het rijbewijs weigeren).
Dat soort gedoe zit je natuurlijk ook helemaal niet op te wachten en dus........ben ik sinds gisteren zeer fanatiek aan het oefenen geslagen (op internet zijn allerlei oefentests beschikbaar) om me toch maar te gaan voorbereiden voor het Franse schriftelijke examen.
Het wordt dus een intensief najaar :)
Ik ben nu dus ook druk naar trailers aan het kijken, Rene heeft immers zijn E-rijbewijs dus die is dan de komende tijd dan maar onze chauffeur :).
En die Pathfinder ? Die gaan we dus in principe kopen als het lukt. Nu nog maar even fingers crossed of daar geen beren meer op de weg zitten. Binnen een paar dagen weten we hopelijk meer.
dinsdag 6 september 2011
donderdag 25 augustus 2011
BIJNA TERUG IN HET DAGELIJKSE RITME
En alweer een dikke week voorbij....pjoei....dat gaat snel en ik heb, zoals verwacht, weinig nieuws te melden.
Het vorig weekend zijn we naar een polowedstrijd in Gstaad geweest. Gstaad is bekend dorp vanwege de 'rich & famous' en we waren er nog nooit geweest. Altijd leuk om nieuwe gebieden in je omgeving te verkennen. Het is nog geen 2 uur rijden en was niet voor niets. Gstaad is een hartstikke mooi dorp in een schitterende omgeving. Polo is altijd leuk voor een half uurtje maar dan heb ik het wel weer gezien. Ik vind het persoonlijk een uitermate saaie sport.
We waren met 2 andere gezinnen met kinderen dus de kinderen hadden het prima naar hun zin en hebben helemaal bijzonder weinig van de wedstrijd meegekregen.
We gaan er zeker een keer terug in de winter om te skiën. Het is er super mooi.
De temperatuur is hier erg hoog geweest vorige week, continu dik boven de 30 graden en windstil. Buiten was er, behalve zwemmen, weinig activiteit mogelijk overdag. We deden dus ook nog maar even lui in deze (voor Geoffrey) laatste vakantieweek en vandaag is Geoffrey weer begonnen op school. Echt gesproken heb ik hem nog niet omdat ik een smsje kreeg dat hij met een vriend mee naar huis ging. Ik verwacht dan ook dat alles prima is gegaan.
Het normale leven is dus bijna teruggekeerd. Madison heeft deze week nog vrij en daarom ook nog de laatste doordeweekse 'sleepovers'. Zondag sliep vriendin 1 hier, vanavond gaat Maddie bij vriendin 1 slapen en morgen komt vriendin 2 hier slapen. Daarna gaat de rem erop en gaan we ook weer op normale tijden naar bed. De tijd van tot 9.30 uur slapen is dan voorbij. Even weer terug in het ritme, na 2 maanden is het wel mooi geweest.
Ook staan er weer wat concoursen met de paarden gepland in September. Ook dat seizoen gaat weer beginnen. Eerst een springconcours voor Madison op 18 september waar ze met Bonny aan meedoet. De week erna doen we beiden mee aan een dressuurconcours hier een paar dorpen verderop. Ik moet op zaterdag rijden, Madison op zondag. September staat dus alweer lekker volgepland. We hopen dat het mooie weer nog even aanhoudt, voor we het weten zitten we weer in de sneeuw .......
Het vorig weekend zijn we naar een polowedstrijd in Gstaad geweest. Gstaad is bekend dorp vanwege de 'rich & famous' en we waren er nog nooit geweest. Altijd leuk om nieuwe gebieden in je omgeving te verkennen. Het is nog geen 2 uur rijden en was niet voor niets. Gstaad is een hartstikke mooi dorp in een schitterende omgeving. Polo is altijd leuk voor een half uurtje maar dan heb ik het wel weer gezien. Ik vind het persoonlijk een uitermate saaie sport.
We waren met 2 andere gezinnen met kinderen dus de kinderen hadden het prima naar hun zin en hebben helemaal bijzonder weinig van de wedstrijd meegekregen.
We gaan er zeker een keer terug in de winter om te skiën. Het is er super mooi.
De temperatuur is hier erg hoog geweest vorige week, continu dik boven de 30 graden en windstil. Buiten was er, behalve zwemmen, weinig activiteit mogelijk overdag. We deden dus ook nog maar even lui in deze (voor Geoffrey) laatste vakantieweek en vandaag is Geoffrey weer begonnen op school. Echt gesproken heb ik hem nog niet omdat ik een smsje kreeg dat hij met een vriend mee naar huis ging. Ik verwacht dan ook dat alles prima is gegaan.
Het normale leven is dus bijna teruggekeerd. Madison heeft deze week nog vrij en daarom ook nog de laatste doordeweekse 'sleepovers'. Zondag sliep vriendin 1 hier, vanavond gaat Maddie bij vriendin 1 slapen en morgen komt vriendin 2 hier slapen. Daarna gaat de rem erop en gaan we ook weer op normale tijden naar bed. De tijd van tot 9.30 uur slapen is dan voorbij. Even weer terug in het ritme, na 2 maanden is het wel mooi geweest.
Ook staan er weer wat concoursen met de paarden gepland in September. Ook dat seizoen gaat weer beginnen. Eerst een springconcours voor Madison op 18 september waar ze met Bonny aan meedoet. De week erna doen we beiden mee aan een dressuurconcours hier een paar dorpen verderop. Ik moet op zaterdag rijden, Madison op zondag. September staat dus alweer lekker volgepland. We hopen dat het mooie weer nog even aanhoudt, voor we het weten zitten we weer in de sneeuw .......
donderdag 18 augustus 2011
DAAR ZIJN WE WEER
Tja, ik durf het bijna niet te zeggen maar : daar zijn we weer. Het voelt vreemd, je wordt er zelfs een soort van verlegen van om na 16 (!) maanden weer wat te schrijven.
En waar begin je ..... Gaan we een update doen van 16 maanden of beginnen we gelijk in het heden ?
Een korte samenvatting dan maar.
Geoffrey heeft inmiddels een jaar middle school op de internationale school in Zwitserland achter de rug. Hij heeft het helemaal naar zijn zin dus we zijn erg blij dat we voor deze school gekozen hebben. Een bijkomend voordeel is dat hij nu ook vloeiend Engels spreekt en daarmee gelijk drietalig is geworden. IJshockey is hij mee gestopt, na 10 jaar vond hij het genoeg. In september gaat hij floorhockey (variant op veldhockey) doen in het schoolteam.
Madison zit uiteraard nog op de basisschool. In September gaat zij naar een andere, particuliere Franse school vlakbij ons huis. De reden om haar op deze school te doen is dat we graag willen dat ze daar over 2 jaar naar het collège gaat. Echter, de school staat erg goed aangeschreven dus er zijn enorme wachtlijsten voor mensen van buitenaf. Kinderen die daar al op de basisschool zitten, krijgen uiteraard voorrang dus vandaar dat we nu al overstappen. Met Chocapic, haar shetlandpony, heeft ze het afgelopen jaar ontzettend veel prijzen behaald dus het paardrijden is nog steeds een heel groot deel van haar leven. In April van dit jaar hebben we een nieuwe wedstrijdpony voor haar gekocht in Nederland (Bonny). Met Chocapic is ze nu (sinds juli) gestopt en nu concentreren we ons helemaal op Bonny.
Over René kan ik heel kort zijn. Het werk is nog steeds erg leuk en interessant maar erg druk en lange dagen. Hij sport ontzettend veel dus is in topconditie ;)
Dutch is onze (nu 2 jarige) hond die we in mei 2010 uit het asiel gehaald hebben. Het is een lot uit de loterij en we genieten volop van hem.
En ik, ik ben nog steeds actief met mijn superpaard Mango. We doen nog steeds dressuurwedstrijden en zijn inmiddels overgestapt naar een hoger niveau. Verder ben ik vooral ook taxichauffeur met 2 kinderen die nu op verschillende scholen zitten en dus ook verschillende tijden hebben.
Terug naar het heden. Inmiddels hebben we er zo'n 6 weken zomervakantie opzitten en gaan we over een kleine 2 weken weer beginnen met het nieuwe schooljaar. De kinderen hebben er wel zin in. Op een gegeven moment is het luieren ook wel leuk geweest. Geoffrey is een week alleen in Nederland geweest terwijl ik met Madison bij de Franse Kampioenschappen was (waar ze met Chocapic 22e is geworden van de 144 deelnemers). We hebben 2 weken rondgetrokken door Namibie, een fantastische reis in een fantastisch land. Geoffrey heeft vorige week nog een week summercamp gedaan en Madison vermaakt zich natuurlijk met de pony's. De temperatuur is hier continu tussen de 25 en 30 graden dus er wordt veel gezwommen. Ja, het zwembad is ook helemaal af, ook dat was nog niet zover ten tijde van mijn laatste blog.
En zo is het toch een lang overzicht geworden maar 16 maanden vang je ook niet in 2 regels. Ik ga niet beloven dat ik iedere week schrijf, legt de druk ook weer zo hoog :) maar ik ga mijn best doen. Nieuw schooljaar, nieuw begin :)
Nog een paar plaatjes van de afgelopen 16 maanden :
Dutch !
Zwembad klaar (zomer 2010)
In de winter wordt nog steeds geskied (Verbier 2011)
Madison en haar nieuwe pony Bonny (mei 2011)
Twee jaar Chocapic in beeld (tot juli 2011)
Sossusvlei(Namibië 2011)
Steenbokskeerkring (Namibië 2011)
En waar begin je ..... Gaan we een update doen van 16 maanden of beginnen we gelijk in het heden ?
Een korte samenvatting dan maar.
Geoffrey heeft inmiddels een jaar middle school op de internationale school in Zwitserland achter de rug. Hij heeft het helemaal naar zijn zin dus we zijn erg blij dat we voor deze school gekozen hebben. Een bijkomend voordeel is dat hij nu ook vloeiend Engels spreekt en daarmee gelijk drietalig is geworden. IJshockey is hij mee gestopt, na 10 jaar vond hij het genoeg. In september gaat hij floorhockey (variant op veldhockey) doen in het schoolteam.
Madison zit uiteraard nog op de basisschool. In September gaat zij naar een andere, particuliere Franse school vlakbij ons huis. De reden om haar op deze school te doen is dat we graag willen dat ze daar over 2 jaar naar het collège gaat. Echter, de school staat erg goed aangeschreven dus er zijn enorme wachtlijsten voor mensen van buitenaf. Kinderen die daar al op de basisschool zitten, krijgen uiteraard voorrang dus vandaar dat we nu al overstappen. Met Chocapic, haar shetlandpony, heeft ze het afgelopen jaar ontzettend veel prijzen behaald dus het paardrijden is nog steeds een heel groot deel van haar leven. In April van dit jaar hebben we een nieuwe wedstrijdpony voor haar gekocht in Nederland (Bonny). Met Chocapic is ze nu (sinds juli) gestopt en nu concentreren we ons helemaal op Bonny.
Over René kan ik heel kort zijn. Het werk is nog steeds erg leuk en interessant maar erg druk en lange dagen. Hij sport ontzettend veel dus is in topconditie ;)
Dutch is onze (nu 2 jarige) hond die we in mei 2010 uit het asiel gehaald hebben. Het is een lot uit de loterij en we genieten volop van hem.
En ik, ik ben nog steeds actief met mijn superpaard Mango. We doen nog steeds dressuurwedstrijden en zijn inmiddels overgestapt naar een hoger niveau. Verder ben ik vooral ook taxichauffeur met 2 kinderen die nu op verschillende scholen zitten en dus ook verschillende tijden hebben.
Terug naar het heden. Inmiddels hebben we er zo'n 6 weken zomervakantie opzitten en gaan we over een kleine 2 weken weer beginnen met het nieuwe schooljaar. De kinderen hebben er wel zin in. Op een gegeven moment is het luieren ook wel leuk geweest. Geoffrey is een week alleen in Nederland geweest terwijl ik met Madison bij de Franse Kampioenschappen was (waar ze met Chocapic 22e is geworden van de 144 deelnemers). We hebben 2 weken rondgetrokken door Namibie, een fantastische reis in een fantastisch land. Geoffrey heeft vorige week nog een week summercamp gedaan en Madison vermaakt zich natuurlijk met de pony's. De temperatuur is hier continu tussen de 25 en 30 graden dus er wordt veel gezwommen. Ja, het zwembad is ook helemaal af, ook dat was nog niet zover ten tijde van mijn laatste blog.
En zo is het toch een lang overzicht geworden maar 16 maanden vang je ook niet in 2 regels. Ik ga niet beloven dat ik iedere week schrijf, legt de druk ook weer zo hoog :) maar ik ga mijn best doen. Nieuw schooljaar, nieuw begin :)
Nog een paar plaatjes van de afgelopen 16 maanden :
Dutch !
Zwembad klaar (zomer 2010)
In de winter wordt nog steeds geskied (Verbier 2011)
Madison en haar nieuwe pony Bonny (mei 2011)
Twee jaar Chocapic in beeld (tot juli 2011)
Sossusvlei(Namibië 2011)
Steenbokskeerkring (Namibië 2011)
woensdag 21 april 2010
VAKANTIE
Momenteel is het vakantie. De zon begint zich steeds meer te laten zien dus we kunnen niet wachten tot we in het zwembad kunnen plonzen. Echter, nog even geduld. De Fransen liepen voor op schema en dus werd het werk 2 weken stilgelegd. Even een klusje tussendoor denk ik. Fransen en 'voor lopen op schema', dat gaat nou eenmaal niet lekker samen. Inmiddels is sinds deze week het werk weer hervat en gaat het weer als de bliksem. Eerlijk is eerlijk, áls ze er zijn, leveren ze prima werk !
Tja, het is alweer even geleden dus wat is er gebeurd. Oma Liesje is een week geweest en dat was erg gezellig. We zijn o.a. naar Lyon geweest, een stad die bij Nederlanders eigenlijk alleen bekend is door het ANWB steunpunt maar die ons door veel mensen werd aangeraden. Niet ten onrechte, het is een érg leuke stad die zeker de moeite van het bezoeken waard is !
Oma is tweede Paasdag 's-avonds weer vertrokken en had daardoor dus geen last van de aswolk die daarna het vliegverkeer in de hele wereld teisterde. René wel, in die zin dat hij eigenlijk de hele week in Nederland had moeten zitten maar nu niet wegkon. Ons hoor je dus niet klagen over die aswolk ;-)
Geoffrey is inmiddels aangenomen op de Internationale School in Zwitserland !! Hij blij, wij blij. En nu dus druk met het ophalen en bijleren van (met name het schrijf-) Engels. Ook in de zomervakantie heeft hij 2 weken Engels "zomerkamp". Dat klinkt uitgebreider dan het is. Het is 2 weken lang van 8.30 - 12.30 uur Engelse les dus dat is een goede voorbereiding voordat hij eind augustus gaat beginnen met zijn tweetalige opleiding. Alles wat hij vooraf weer opgehaald heeft, is meegenomen en maakt het straks alleen maar makkelijker.
Ook Madison is opgegeven voor Engelse les maar dan voor volgend schooljaar op woensdag. De woensdagen zijn ze hier vrij dus dat kan mooi gecombineerd worden. Aan Engels doen ze op Franse scholen niet zo heel veel en wat er aan Engels gegeven wordt, is meestal op dinsdagmiddag, als Madison op de Nederlandse school zit. Wij vinden het wél belangrijk dat het Engelse nivo goed is en dus gaat ze de komende 3 jaar (resterende tijd op de basisschool die hier t/m groep 7 loopt) 1 dagdeel in de week naar Engelse school zodat later de keus voor een middelbare school groter is.
Het ijshockeyseizoen is afgesloten met een ouder/kind-tournooi en dat was erg leuk. René vond het uiteraard ook weer heerlijk om op de schaatsen te staan en voor Geoff is het altijd leuk om met René te schaatsen. Er is geen lange rustpauze want half mei beginnen de zomertrainingen alweer....
Madison is nu ook begonnen met het rijden van de cross. Een parcours in de bossen met allemaal natuurlijke hindernissen. Riviertjes, hellingen, boomstammen etc. Het is een érg leuke afwisseling van het gewone rijden en ze vindt het helemaal geweldig.
Terug naar "het is alweer even geleden". Blogvriendin Jolanda is onlangs (weliswaar na jaren !!) gestopt met haar blog en ik moet zeggen, ik denk er ook wel eens aan....
De opstart in een nieuw land is leuk, er gebeuren grappige dingen en je loopt tegen nieuwe situaties aan die dan uitgebreid in een blog aan bod kunnen komen. Na ruim 1,5 jaar hier wonen is het nieuwe er toch wel grotendeels af. We leven ons leven net als ieder ander maar dan in het buitenland.
Natuurlijk is het een heel ander leven dan het leven dat we in Nederland hadden maar voor ons inmiddels 'gewoon' en om daar nu iedere keer over te schrijven......
Ik ben er nog niet helemaal uit maar goed, de tijd zal het leren...
Tja, het is alweer even geleden dus wat is er gebeurd. Oma Liesje is een week geweest en dat was erg gezellig. We zijn o.a. naar Lyon geweest, een stad die bij Nederlanders eigenlijk alleen bekend is door het ANWB steunpunt maar die ons door veel mensen werd aangeraden. Niet ten onrechte, het is een érg leuke stad die zeker de moeite van het bezoeken waard is !
Oma is tweede Paasdag 's-avonds weer vertrokken en had daardoor dus geen last van de aswolk die daarna het vliegverkeer in de hele wereld teisterde. René wel, in die zin dat hij eigenlijk de hele week in Nederland had moeten zitten maar nu niet wegkon. Ons hoor je dus niet klagen over die aswolk ;-)
Geoffrey is inmiddels aangenomen op de Internationale School in Zwitserland !! Hij blij, wij blij. En nu dus druk met het ophalen en bijleren van (met name het schrijf-) Engels. Ook in de zomervakantie heeft hij 2 weken Engels "zomerkamp". Dat klinkt uitgebreider dan het is. Het is 2 weken lang van 8.30 - 12.30 uur Engelse les dus dat is een goede voorbereiding voordat hij eind augustus gaat beginnen met zijn tweetalige opleiding. Alles wat hij vooraf weer opgehaald heeft, is meegenomen en maakt het straks alleen maar makkelijker.
Ook Madison is opgegeven voor Engelse les maar dan voor volgend schooljaar op woensdag. De woensdagen zijn ze hier vrij dus dat kan mooi gecombineerd worden. Aan Engels doen ze op Franse scholen niet zo heel veel en wat er aan Engels gegeven wordt, is meestal op dinsdagmiddag, als Madison op de Nederlandse school zit. Wij vinden het wél belangrijk dat het Engelse nivo goed is en dus gaat ze de komende 3 jaar (resterende tijd op de basisschool die hier t/m groep 7 loopt) 1 dagdeel in de week naar Engelse school zodat later de keus voor een middelbare school groter is.
Het ijshockeyseizoen is afgesloten met een ouder/kind-tournooi en dat was erg leuk. René vond het uiteraard ook weer heerlijk om op de schaatsen te staan en voor Geoff is het altijd leuk om met René te schaatsen. Er is geen lange rustpauze want half mei beginnen de zomertrainingen alweer....
Madison is nu ook begonnen met het rijden van de cross. Een parcours in de bossen met allemaal natuurlijke hindernissen. Riviertjes, hellingen, boomstammen etc. Het is een érg leuke afwisseling van het gewone rijden en ze vindt het helemaal geweldig.
Terug naar "het is alweer even geleden". Blogvriendin Jolanda is onlangs (weliswaar na jaren !!) gestopt met haar blog en ik moet zeggen, ik denk er ook wel eens aan....
De opstart in een nieuw land is leuk, er gebeuren grappige dingen en je loopt tegen nieuwe situaties aan die dan uitgebreid in een blog aan bod kunnen komen. Na ruim 1,5 jaar hier wonen is het nieuwe er toch wel grotendeels af. We leven ons leven net als ieder ander maar dan in het buitenland.
Natuurlijk is het een heel ander leven dan het leven dat we in Nederland hadden maar voor ons inmiddels 'gewoon' en om daar nu iedere keer over te schrijven......
Ik ben er nog niet helemaal uit maar goed, de tijd zal het leren...
donderdag 25 maart 2010
KLAAR
Ok, de slaapkamer is klaar. Niet wezenlijk veranderd natuurlijk maar voor mij wel een zeer geslaagde wijziging van kleur. Hierbij paar foto's. Ik zal jullie niet vermoeien met weer een hele reportage.
-1.JPG)
hoe het was
hoe het is
Het zwembad vordert gestaag. Gisteren vertelde men mij dat ze voor (!!) lopen op schema. Jawel, Fransen die VOOR lopen, wij hebben dus duidelijk dé topkrent uit de zwembad- & tuin business-pap. Dit zeg ik terwijl ik hard op hout aan het kloppen ben want it ain't over till the fat lady sings zullen we maar zeggen. Vooralsnog verloopt alles echter zeer voorspoedig. Aardige lui die zelf ook meedenken en niet klakkeloos alles doen wat er op een tekening staat. Zo hebben we al een paar kleine wijzigingen aangebracht die op papier heel goed leken maar in praktijk niet heel mooi waren. So far, so good dus.
Voor wat betreft Geoffrey's school hopen we deze week nog wat te horen. Ik heb vanmorgen nog gebeld want ik word nu toch wel wat ongeduldig. We willen nu toch wel erg graag wat horen nu aangezien we hem vooralsnog niet hebben ingeschreven op keuze 2, een andere internationale school. Daar zijn ook maar zeer beperkt plaatsen beschikbaar dus mocht dit niet lukken, moeten we als de wiedeweerga overschakelen naar plan B. Goed, nog even geduld dus....
De lente heeft hier zijn intrede gedaan, het is al een poos heerlijk weer en we genieten volop. Pas dan merk je hoe klaar je was met de kou en de winter. Wat dat betreft waren de skilessen precies op tijd afgelopen want de sneeuwgrens loopt deze dagen erg snel terug en de Jura begint weer groen te kleuren.
Afgelopen weekend heeft Madison haar eerste officiële springwedstrijd gehad. Wat een zenuwen had ik. De dag ervoor had ze nog een privé-springles en was ze er prompt afgevallen. Afgevuurd terwijl haar pony Chocapic weer een reuzesprong maakte, iets wat hij zeer regelmatig doet en waar ze nog goed mee moet leren omgaan. De meeste pony's springen precies de hoogte die ze moeten springen. Onze Chocapic springt het liefst een stuk hoger en zet heel vroeg af wat regelmatig leidt tot enorme sprongen die ze niet altijd voelt aankomen. Zelf geeft ze er weinig om. Na het afvegen van wat zand, klautert ze er weer op en gaat weer af op de sprong.
Tijdens haar springlessen springt ze natuurlijk wel vaker wat sprongen achter elkaar maar 11 sprongen in een bepaalde volgorde in een parcours is toch wat anders. En ze is nog maar 7.....kortom, ik had de bibbers, zij allerminst.
Het ging hartstikke goed. Op een gegeven moment kreeg ze Chocapic niet rechtsom gestuurd want hij wilde linksaf en ze miste de kracht in galop om hem de goede kant op te sturen. Dus reed ze linksom een kleine cirkel om hem vervolgens de goede kant op te sturen. Dit wordt echter gezien als een weigering omdat je je eigen gereden 'lijn' doorkruist (wist zij veel....). Ook trok hij bij een volgende sprong langs de zijkant weg, hetgeen ook een (echte) weigering was maar al met al heeft ze het gewoon keurig gedaan en leverde het haar veel "ahhhh, très jolie"-s op. Er deden maar 2 kinderen mee in haar league (50/60 cm) en dat andere meisje had 1 weigering en was dus eerste. Maar de kop is eraf, ze weet nu hoe het werkt en ik ben mijn ergste zenuwen ook kwijt nu ik gezien heb hoe prima ze het ervan af bracht en hoe eenvoudig ze haar parcours (volgorde) ze onthouden had. Overigens kukelde ze er ná de finish alsnog vanaf. De spanning was eraf, Chocapic sloeg onverwacht linksaf en Maddie ging rechtdoor zeg maar. Daar baalde ze enorm van, zomaar vallen is nog nooit gebeurd, maar dat deed verder niet meer terzake voor de wedstrijd.
onze stoere friemel
Voor mij begint het dressuurcompetitieseizoen binnenkort ook weer. Zondag 2 mei staat de eerste wedstrijd op het programma in een dorp, hier zo'n 20 autominuten vandaan. Ik heb er erg veel zin in en ben ook erg benieuwd hoe mijn zenuwachtige Mango het op vreemd terrein doet.
En dan last but not least heb ik het 'halletje' beneden bij het toilet ook nog in de verf gezet. Het was mooier om dezelfde kleur die op een muur ervoor zat, door te trekken. Ik moet hem nog 2 keer overdoen want de verf pakt erg moeilijk maar dat hoop ik voordat oma Liesje maandagavond aankomt, gedaan te hebben.
-1.JPG)
hoe het was
hoe het isHet zwembad vordert gestaag. Gisteren vertelde men mij dat ze voor (!!) lopen op schema. Jawel, Fransen die VOOR lopen, wij hebben dus duidelijk dé topkrent uit de zwembad- & tuin business-pap. Dit zeg ik terwijl ik hard op hout aan het kloppen ben want it ain't over till the fat lady sings zullen we maar zeggen. Vooralsnog verloopt alles echter zeer voorspoedig. Aardige lui die zelf ook meedenken en niet klakkeloos alles doen wat er op een tekening staat. Zo hebben we al een paar kleine wijzigingen aangebracht die op papier heel goed leken maar in praktijk niet heel mooi waren. So far, so good dus.
Voor wat betreft Geoffrey's school hopen we deze week nog wat te horen. Ik heb vanmorgen nog gebeld want ik word nu toch wel wat ongeduldig. We willen nu toch wel erg graag wat horen nu aangezien we hem vooralsnog niet hebben ingeschreven op keuze 2, een andere internationale school. Daar zijn ook maar zeer beperkt plaatsen beschikbaar dus mocht dit niet lukken, moeten we als de wiedeweerga overschakelen naar plan B. Goed, nog even geduld dus....
De lente heeft hier zijn intrede gedaan, het is al een poos heerlijk weer en we genieten volop. Pas dan merk je hoe klaar je was met de kou en de winter. Wat dat betreft waren de skilessen precies op tijd afgelopen want de sneeuwgrens loopt deze dagen erg snel terug en de Jura begint weer groen te kleuren.
Afgelopen weekend heeft Madison haar eerste officiële springwedstrijd gehad. Wat een zenuwen had ik. De dag ervoor had ze nog een privé-springles en was ze er prompt afgevallen. Afgevuurd terwijl haar pony Chocapic weer een reuzesprong maakte, iets wat hij zeer regelmatig doet en waar ze nog goed mee moet leren omgaan. De meeste pony's springen precies de hoogte die ze moeten springen. Onze Chocapic springt het liefst een stuk hoger en zet heel vroeg af wat regelmatig leidt tot enorme sprongen die ze niet altijd voelt aankomen. Zelf geeft ze er weinig om. Na het afvegen van wat zand, klautert ze er weer op en gaat weer af op de sprong.
Tijdens haar springlessen springt ze natuurlijk wel vaker wat sprongen achter elkaar maar 11 sprongen in een bepaalde volgorde in een parcours is toch wat anders. En ze is nog maar 7.....kortom, ik had de bibbers, zij allerminst.
Het ging hartstikke goed. Op een gegeven moment kreeg ze Chocapic niet rechtsom gestuurd want hij wilde linksaf en ze miste de kracht in galop om hem de goede kant op te sturen. Dus reed ze linksom een kleine cirkel om hem vervolgens de goede kant op te sturen. Dit wordt echter gezien als een weigering omdat je je eigen gereden 'lijn' doorkruist (wist zij veel....). Ook trok hij bij een volgende sprong langs de zijkant weg, hetgeen ook een (echte) weigering was maar al met al heeft ze het gewoon keurig gedaan en leverde het haar veel "ahhhh, très jolie"-s op. Er deden maar 2 kinderen mee in haar league (50/60 cm) en dat andere meisje had 1 weigering en was dus eerste. Maar de kop is eraf, ze weet nu hoe het werkt en ik ben mijn ergste zenuwen ook kwijt nu ik gezien heb hoe prima ze het ervan af bracht en hoe eenvoudig ze haar parcours (volgorde) ze onthouden had. Overigens kukelde ze er ná de finish alsnog vanaf. De spanning was eraf, Chocapic sloeg onverwacht linksaf en Maddie ging rechtdoor zeg maar. Daar baalde ze enorm van, zomaar vallen is nog nooit gebeurd, maar dat deed verder niet meer terzake voor de wedstrijd.
onze stoere friemelVoor mij begint het dressuurcompetitieseizoen binnenkort ook weer. Zondag 2 mei staat de eerste wedstrijd op het programma in een dorp, hier zo'n 20 autominuten vandaan. Ik heb er erg veel zin in en ben ook erg benieuwd hoe mijn zenuwachtige Mango het op vreemd terrein doet.
En dan last but not least heb ik het 'halletje' beneden bij het toilet ook nog in de verf gezet. Het was mooier om dezelfde kleur die op een muur ervoor zat, door te trekken. Ik moet hem nog 2 keer overdoen want de verf pakt erg moeilijk maar dat hoop ik voordat oma Liesje maandagavond aankomt, gedaan te hebben.
donderdag 11 maart 2010
TUSSENDOORTJE
Ai, ik was toch niet helemaal tevreden over de kleur op de muur in de slaapkamer. Er zat wat mij betreft teveel 'rood' in. Heb de roller maar weer ter hand genomen en heb inmiddels 1 muur af. Jaja, het zijn details maar second best voelt nu eenmaal niet lekker en nu ben ik écht helemaal tevreden.......Foto's van het geheel zal ik, als het af is, ook voor de volledigheid nog even plaatsen ;-)
De 'oude' muur met een lik nieuwe verf eroverheen...
De 'oude' muur met een lik nieuwe verf eroverheen...
zondag 7 maart 2010
WINTERVAKANTIE
Inmiddels is er al weer heel wat tijd verstreken sinds de laatste update. De vrienden van Geoffrey en Jorien zijn bijna een week geweest en we hebben het heel leuk gehad. We zijn naar het toboganning park in Leysin geweest waar je in `banden` van de berg (op verschillende tracks) afraast, we hebben uiteraard gegeten bij het favoriete restaurant van de kinderen: de Mongool, (een Mongools bbq-restaurant) wat ook goed in de smaak viel, er is geskied en gesnowboard, er is uuuuuuurenlang in de jacuzzi doorgebracht en de nachten zijn allemaal kort geweest voor de heren. Kortom, een inspannende maar erg leuke week.
In de sneeuw in Leysin
Eten bij de Mongool
Op de dag dat ze allemaal weer vertrokken, werd Madison ziek en ook René was met buikkrampen naar zijn werk gegaan. Een paar dagen eerder had ik het ook al gehad, nadat Rene en ik een avond naar de bioscoop en uit eten waren geweest. Bij mij duurde het zo'n 1,5 dag en ik dacht dan ook aanvankelijk dat ik iets verkeerds gegeten had maar later bleek dat er een stevig buikgriepvirus heerste dat deze regio in de greep hield.
René zou eigenlijk die dag naar Nederland gaan, maar stelde het een dagje uit. De volgende dag was hij gelukkig weer wat opgeknapt.
Bij Madison duurde het dagenlang en ons weekend weg naar Megève leek in duigen te gaan vallen toen ook Geoffrey twee dagen later alles uitspuugde.
Bij Geoffrey was het maar van korte duur. Na deze vloedgolf was alles weer goed. Madison bleef kwakkelen. Vooral 's-nachts was het zeer onrustig.
Vrijdagmorgen leek alles gelukkig in orde. René kwam thuis uit Nederland en een paar uur later zetten we koers naar het mooie wintersportdorp Megève, vlakbij de Mont Blanc, hier ruim een uurtje vandaan.
We hadden een echt vakantiegevoel. Heerlijk door het mooie dorp slenteren, skiën, lekker eten, ritje met de huifkar en zwemmen in het zeer warme buitenbad bij het appartement.
Gekgenoeg werd Madison zowel vrijdag als zaterdagnacht weer ziek en spuugde alles eruit. Daarna was het echter goed en konden we de hele nacht doorslapen.
Zaterdag was een stralende dag met veel zon, zondag was daarentegen een stuk kouder en een harde wind. Het grote skigebied waar we zaterdag hadden geskied was gesloten omdat er teveel wind stond voor de cabineliften. Madison was niet helemaal fit en ik vond het ook wel prima dus de heren gingen in het kleinere gebied bij het appartement skiën en de dames gingen lekker naar het dorpje om te wandelen en warme chocolademelk te drinken. Na een paar uurtjes skiën was het mooi geweest voor de mannen. Het was erg koud geweest boven. We lunchten gezamenlijk en daarna gingen we rustig op weg naar huis waar we eind van de middag weer terugkwamen en we ons weer rustig konden voorbereiden op de schoolweek die weer ging beginnen na 2 weken vakantie.
Inmiddels zit er alweer 1 week school op waarin ook weer veel gebeurd is. In onze scholenjacht (Geoffrey gaat immers volgend jaar naar de middelbare school) hebben we afgelopen woensdag weer een school voor en met Geoffrey bezocht (de 4e) waar we gelijk een heel erg goed gevoel bij kregen. Op dit moment zijn we druk bezig met het verzamelen van alle formulieren die we nodig hebben voor de inschrijving zodat ik dat komende week kan gaan inleveren. Beschikbare plaatsen zijn schaars en we hopen enorm dat hij nog een plaats krijgt. Het is een internationale school in Zwitserland en Geoffrey zou het bilingual programma (Engels en Frans) gaan doen. Het wordt flink aanpoten voor hem maar hij heeft er zin in. Over een paar weken weten we meer.....
Ook zijn ze hier afgelopen donderdag begonnen met de aanleg van ons zwembad en een enorme metamorfose van de rest van de tuin. Een groot project dat zo'n 3 maanden gaat duren. De tuin is binnen 1,5 dag veranderd in een enorme bouwput. Wordt vervolgd.....
Nu nog een bouwput
In de sneeuw in Leysin
Eten bij de MongoolOp de dag dat ze allemaal weer vertrokken, werd Madison ziek en ook René was met buikkrampen naar zijn werk gegaan. Een paar dagen eerder had ik het ook al gehad, nadat Rene en ik een avond naar de bioscoop en uit eten waren geweest. Bij mij duurde het zo'n 1,5 dag en ik dacht dan ook aanvankelijk dat ik iets verkeerds gegeten had maar later bleek dat er een stevig buikgriepvirus heerste dat deze regio in de greep hield.
René zou eigenlijk die dag naar Nederland gaan, maar stelde het een dagje uit. De volgende dag was hij gelukkig weer wat opgeknapt.
Bij Madison duurde het dagenlang en ons weekend weg naar Megève leek in duigen te gaan vallen toen ook Geoffrey twee dagen later alles uitspuugde.
Bij Geoffrey was het maar van korte duur. Na deze vloedgolf was alles weer goed. Madison bleef kwakkelen. Vooral 's-nachts was het zeer onrustig.
Vrijdagmorgen leek alles gelukkig in orde. René kwam thuis uit Nederland en een paar uur later zetten we koers naar het mooie wintersportdorp Megève, vlakbij de Mont Blanc, hier ruim een uurtje vandaan.
We hadden een echt vakantiegevoel. Heerlijk door het mooie dorp slenteren, skiën, lekker eten, ritje met de huifkar en zwemmen in het zeer warme buitenbad bij het appartement.
Gekgenoeg werd Madison zowel vrijdag als zaterdagnacht weer ziek en spuugde alles eruit. Daarna was het echter goed en konden we de hele nacht doorslapen.
Zaterdag was een stralende dag met veel zon, zondag was daarentegen een stuk kouder en een harde wind. Het grote skigebied waar we zaterdag hadden geskied was gesloten omdat er teveel wind stond voor de cabineliften. Madison was niet helemaal fit en ik vond het ook wel prima dus de heren gingen in het kleinere gebied bij het appartement skiën en de dames gingen lekker naar het dorpje om te wandelen en warme chocolademelk te drinken. Na een paar uurtjes skiën was het mooi geweest voor de mannen. Het was erg koud geweest boven. We lunchten gezamenlijk en daarna gingen we rustig op weg naar huis waar we eind van de middag weer terugkwamen en we ons weer rustig konden voorbereiden op de schoolweek die weer ging beginnen na 2 weken vakantie.
Inmiddels zit er alweer 1 week school op waarin ook weer veel gebeurd is. In onze scholenjacht (Geoffrey gaat immers volgend jaar naar de middelbare school) hebben we afgelopen woensdag weer een school voor en met Geoffrey bezocht (de 4e) waar we gelijk een heel erg goed gevoel bij kregen. Op dit moment zijn we druk bezig met het verzamelen van alle formulieren die we nodig hebben voor de inschrijving zodat ik dat komende week kan gaan inleveren. Beschikbare plaatsen zijn schaars en we hopen enorm dat hij nog een plaats krijgt. Het is een internationale school in Zwitserland en Geoffrey zou het bilingual programma (Engels en Frans) gaan doen. Het wordt flink aanpoten voor hem maar hij heeft er zin in. Over een paar weken weten we meer.....
Ook zijn ze hier afgelopen donderdag begonnen met de aanleg van ons zwembad en een enorme metamorfose van de rest van de tuin. Een groot project dat zo'n 3 maanden gaat duren. De tuin is binnen 1,5 dag veranderd in een enorme bouwput. Wordt vervolgd.....
Nu nog een bouwput
Abonneren op:
Posts (Atom)